Pippu Fava

Dâ Wikipedia, la nciclupidìa lìbbira.
Pippu Fava

Pippu Fava, scritturi e auturi drammàticu, nascìu a Palazzolu lu 15 di sittèmmiru1925 e murìu a Catania, ammazzatu dâ mafia, a lu 5 di jinnaru 1984 . Ntô 1943 si trasfirìu a Catania e ccà accuminzau l'attivitati di jurnalista pi lu cutidianu Espresso sera. La sò carrera di scritturi tiatrali accuminzau cu Cronaca di un uomo dû 1966, chi vincìu lu premiu Vallecorsi, e La violenza, dû 1970, chi vincìu lu premiu Idi. Ntê sò testi si trova la fòrmula dû tiatru documentu e chidda dâ diminsioni onìrica.

Ntra l'autri di sò testi si ricorda Il proboviro dû 1972; Bello, bellissimo dû 1974; Opera buffa dû 1979; Sinfonia d'amore dû 1980, Foemina ridens dû 1982 e L'ultima violenza dû 1983. St'urtima è ricurdata comu lu sò tistamentu spirituali, vistu ca l'annu doppu, davanti ô tiatru Verga di Catania, la mafia l'ammazzau. L'òpira si pò ntirpritari comu un ducumentu di chiddu ca pò succèdiri nnâ sucità duminata dâ viulenza dâ mafia.