San Blasi (santu)


San Brasi (o Blasi) è un viscuvu martiri (Sebaste, III seculu – Sebaste, 3 frivaru 316). Canusciutu puru comu Biagiu di Sebaste o San Biagiu, dutturi e viscuvu dâ citàdi di Sebaste in Armenia, mortu martiri 'n ebbica tardu-'ntica. Â sô fijura addiviniu oggettu di cultu sia 'ntâ Chiesa cattolica sia 'ntê Chiese ortodosse, che û 'riordunu comu taumaturgu e prutitturi contru i mali dâ gola.
Cilibbratu liturgicamenti û 3 frivaru, San Biagio è annuviratu tra i 14 santi ausiliaturi. Tradizziunali 'ppî l'occasioni â binidizzioni 'cchê cannili 'ncruciati all'altizza dâ gola.
Biografìa
[cancia | cancia lu còdici]Muriu cardatu 'ccô pettini 'ppâ lana.
Iconografìa
[cancia | cancia lu còdici]Bastuni pasturali, candila, palma dû martiriu, pettini 'ppâ lana o cardaturi, picciriḍḍu supplicanti, maiali.
Patrucinii
[cancia | cancia lu còdici]Patronu principali di: San Brasi Platani, Comisu, Militeḍḍu Rosmarinu, Salemi, Santu Sarvaturi di Fitalia.
Fistiggiatu a Jaciriali e Jaci Sant'Antoniu, Carunìa e San Pieru Patti.
San Biagio è û santu patronu dill'arcidiocisi di Messina-Lipari-Santa Lucia del Mela, 'nfatti, in quasi tutti i paisi esisti almenu 'na chiesa o un luogu di cultu 'ccû un altari o 'nâ statua didicati ô santu viscuvu.
Barcialona Pizzaottu, Castermula, Castruriali, Catania, Cifalù, Girgenti, Milazzu, Nasu, Nicusìa, Paternò, Patti, Santa Lucìa dû Mela, Sarausa, Tèrmini Vigghiaturi, Varanni.
Usi e custumi
[cancia | cancia lu còdici]'Nvucatu contru i malatii dâ gola, anniamenti, suffucamenti. Patronu di specialisti in otorinolaringoiatria. È ricanusciuto comu prutitturi dî cardaturi di lana, dill'animali e dill'attività 'n campagna.
