Sinatu
Ìndici |
Etìmoluggia [cancia]
Ntê nazzioni muderni lu sinatu è una di l'assimblei liggislativa nazziunali. N ginirali, comu l'etimoluggìa dâ parola lu dici, grazzi a nu sbarramentu anagràficu, li rapprisintati dû sinatu sunnu cchiù vecchi di chiddi dâ càmmira, unni abbasta èssiri maiurenni p'èssiri rapprisintati.
Storia [cancia]
N èbbica risurgimintali era chiamatu Sinatu dû Regnu.
Li sedi storichi furono a Torinu dû 1861 ô 1865 Palazzu Madama; a Firenzi, dû 1865 au 1871 Palazzu Vecchiu.
Sinatu talianu [cancia]
N Italia, lu Sinatu è la càmmira àuta dû parramentu. Nti àutri stati dimucràtici la càmmira àuta pò pigghiari àutri noma, e di sòlitu si cumponi di rapprisintati pulìtici di diversi partiti e riggiuni d'un paisi. Lu Sinatu talianu si cumponi di 315 sinatura, chi currispunni a mitati dû nùmmuru di diputati dâ càmmira di diputati. A chistzi si junciunu li sinaturi a vita, numinati dû prisidenti dâ ripùbbrica.
Sistema [cancia]
Oi lu Sinau conta di circa 315 sinaturi 'n basi â li riggiuna taliana: Vaddi d'Aosta 1 sinaturi, Mulisi 2, e tutti nantri riggiuni nun supiriuri a 7.
