Tiuduricu
Tiuduricu (454-526) fu re di l'Ostrogoti tra la fini dû V sèculu e l'inizziu dû VI sèculu. Nasciutu nti na famigghia aristucatica dâ stirpi di l'Alami appartinenti ô populu dî Goti. Ancora picciriddu, passau deci anni a Custantinòpuli, â curti di lu mpiraturi ca lu tenni commu garanzia pi la lialtâ di l'Alami.
All'etâ di vint'anni ereditau lu titulu di principi di l'Alami, suttupostu pirò a accordi cu lu mpiraturi di Custantinòpuli. Fu n particulari grazzi a na missioni ca lu mpiatrui ci affidau ca Tiuduricu partiu cu lu sò esercitu di Goti, n dirizzioni di l'Italia, unni si scuntrau cu Odoacri a Ravenna. Tiuduricu pigghiau lu cuntrollu dû regnu d'Italia ca Odoacri avia furmatu doppu la caduta di lu mpiru rumanu d'uccidenti. cu la mmazzatina di Odoacri versu lu 490, Tiuduricu rifunnau lu regnu d'Italia sutta la prutizzioni furmali di lu mpiraturi rumanu d'urienti, ma ntâ rialitati pigghiannusi vari libbirtati.
N particulari, Tiuduricu e lu populu dî Goti ca immigrau n italia cu iddu ntrudiciu l'arianesimu in Italia, na forma di cristianesimu basata supra lu dogma dâ criazzioni di Cristu, di la parti dû patri, ca avîa statu dichiarata na erisìa ô cunciliu di Nicea.
Tiuduricu purmuvìu la cultura, e n particulari l'architittura. Ntô cuvernu di l'Italia si fici appuiari dû sinatu rumanu di cui rispittava li stituzzioni cintinari e aduttau lu dirittu rumanu pi lu cuvernu dî pòpuli italici suttamissi.
Tra li funzionari dû regnu cchiù fluenti ci fu lu calabbrisi Cassiodoru ca lassau na tistimunianza scritta assai mpurtanti supra la nasciuta e lu sviluppu politicu, militari e ecunòmicu dû regnu ostrogotu di Tiuduricu,