Vittòriu Amideu II di Savòia
Di Wikipedia, la nciclupidìa lìbbira.
Vittòriu Amideu II Francescu di Savòia, chiamatu la Vurpi Savuiarda (Torinu, 14 maiu 1666 – Muncaleri, 31 uttùviru 1732) fu nu suvranu e cunnutteru sabbàudu, Marchisi di Saluzzu e Marchisi dô Munfirratu, Duca di Savoia, Prìncipi di Piemunti e Conti d'Aosta, Moriana e Nizza dô 1675 ô 1720. Fu macari Re di Sicilia dô 1713 ô 1720, quannu addivintau Re di Sardegna, scanciannu cu chista la Sicilia.
[cancia] Re di Sicilia e di Sardegna
Nta l'uccasioni dô trattatu di Utrecht, dopu tanti guerri c'avìanu misu 'n ginòcchiu l'Europa, la Casa Savòia appi granni vantaggi, tra cui lu tìtulu règgiu e tutta la Sicilia: lu 10 di giugnu 1713, nfatti, la Spagna firmau lu ducumentu di cissioni di l'ìsula a li Savòia sutta la prissioni di la Nglaterra; ssu regnu durau pirò nzinu ô 1720, quannu Fulippu V di Spagna nvasi l'ìsula cu 30.000 òmini e si ripigghiau la Sicilia.
Di Vienna arrivò a Vittòriu Amideu la pruposta di tràsiri a fari parti di la Quadrùprici Allijanza n cangiu dô tìtulu di Re di Sardegna. La distruzzioni dâ granni flotta spagnola e la vittòria dâ Quadrùprici Allijanza ci primmisi a Vittòriu Amideu di ti tinìrisi nu tìtulu règgiu. Cô trattatu di l'Aia (20 febbraio 1720) l'aredi di Casa Savòia uttineva l'ìsula di Sardegna cô tìtulu di Re di Sardegna, 'n canciu dâ Sicilia ca vinìa pigghiata di l'Àustria.

